Michael

    Czy "Michael" to dobry film? Jeżeli nie macie pojęcia kim jest Michael Jackson to bardzo prawdopodobne, że może wam się spodobać. Wiele piosenek wpadających w ucho, gra aktorska na niezłym poziomie, wątek toksycznego ojca, niezwykle utalentowany główny bohater. Istnieją jednak tacy ludzie jak ja, którzy wychowywali się na jego muzyce i pamiętają całą otoczkę. Nie można też zapomnieć o oskarżeniach o molestowanie. Wielki szacunek dla twórców, że odważyli się wrzucić dwie sekwencje jak Michael rozmawia z chorymi dziećmi. Ja bym na ich miejscu nie balansował tak na granicy. 

W roli głównej mamy bratanka Michaela Jacksona czyli Jaafara. Jakby oceniać jedynie jego występy na scenie to owszem należą mu się pochwały. Świetnie tańczył i ten sceniczny Jacksonowy ruch również szedł mu nieźle. Gorzej się sprawy miały, gdy trzeba było coś powiedzieć i zagrać. Nie mówiąc już o tym, że miał jedną minę przez cały film. Nie budził on zaufania i sympatii. Film rozpoczął się niezwykle obiecująco. Śledzimy losy Michaela od momentu gdy miał bodaj 7 czy 8 lat. Chłopak, który zagrał jego młodszą wersję był rewelacyjny. Dzieciak potrafił w każdej sytuacji się odnaleźć. Zarówno na scenie w trakcie występu jak i w mega dramatycznej sekwencji z ojcem. Właśnie o ich relacji głównie jest to film.

 Ojciec Joe (Colman Domingo) to taki typowy tatusiek, któremu w życiu nie poszło, więc postanowił zrobić ze swoich dzieci maszynki do zarabiania pieniędzy. Bardzo podobny przypadek jak u Amy Whinehouse czy w tenisie sióstr Williams. Michael jako, że był wrażliwym i delikatnym chłopcem to nie był w stanie się przeciwstawić opresyjnemu i toksycznemu rodzicielowi. Film bardzo się skupia na tym wątku, powiedziałbym wręcz, że nawet bardziej niż na samej karierze głównego bohatera. Czy to był dobry pomysł? Wątpię. Za kamerą mamy znanego z serii "Bez Litości" Antoine'a Fuqua'e. Do tej pory raczej lepiej odnajdywał się w kinie gangsterskim. Byłem zaskoczony, ze to akurat on odpowiada za ten film.

 Myślałem, że chociaż te muzyczne sceny się wybronią, ale ta końcowa sekwencja jest niezwykle rozczarowująca. Zamiast dać do niej "Billie Jean" albo coś równie znanego to dali piosenkę, którą znam ze słyszenia ale nie pamiętam tytułu. Nie wpada zbytnio w ucho. Jaafar dobrze ją zatańczył ale jakoś nie pozostanie ze mną ta scena na zbyt długo. Można było mieć zarzuty do "Bohemian Rhapsody" ale tam chociaż było sporo ekscytujących muzycznie sekwencji, choćby ta na stadionie. Ten film to jedna wielka pustka. Już w połowie zacząłem się koszmarnie nudzić. Myślę, że nikt po obejrzeniu go nie pokocha Michaela Jacksona i jego muzyki.

Ocena: 5/10